Powód nagrzewania się rozdzielnicy wysokiego napięcia podczas jej włączenia

Po krótkim zapoznaniu się z rozdzielnicami wysokonapięciowymi i poznaniu przyczyn nagrzewania się tych urządzeń podczas ich zasilania, nie wiem, czy będzie to dla Państwa ciekawe? Dążymy do zapewnienia Państwu najwyższej jakości usług – przyjrzyjmy się temu bliżej. (1) Współczynniki rozszerzalności różnych metali różnią się od siebie. Współczynnik rozszerzalności metali stosowanych w śrubach stalowych jest znacznie mniejszy niż w przypadku szyn miedzianych i aluminiowych; zwłaszcza w przypadku złącz typu śrubowego, wraz ze zmianą prądu obciążenia i temperatury podczas eksploatacji, stopień rozszerzalności i kurczliwości aluminium lub miedzi względem żelaza będzie różny, co prowadzi do powstawania „pełznięcia”, czyli powolnej plastycznej deformacji metalu pod wpływem naprężeń. Proces ten jest również silnie zależny od temperatury w miejscu połączenia. Praktycznie udowodniono, że gdy temperatura w miejscu połączenia przekracza 80°C, metal w tym miejscu ulega rozszerzalności spowodowanej nadmiernym nagrzewaniem, co doprowadza do przesunięcia położenia powierzchni styku, tworząc niewielką szczelinę i powodując utlenianie. Gdy natężenie prądu obciążenia maleje, a temperatura wraca do pierwotnego stanu styku, z powodu powstania warstwy tlenku na powierzchni styku nie dochodzi już do bezpośredniego kontaktu między metalami, jak przy oryginalnej instalacji. Zwiększenie oporu styku w każdym kolejnym cyklu zmian temperatury powoduje wzrost wydzielanego ciepła w następnym cyklu, a rosnąca temperatura dalej pogarsza stan eksploatacyjny połączenia, tworząc błędne koło. (2) Dane pomiarowe z testów typowych są zwykle uzyskiwane w laboratorium, a trwanie tych badań jest krótkie – zazwyczaj nie przekracza 8 godzin – co oznacza brak efektu kumulacyjnego wzrostu temperatury i uniemożliwia porównanie wyników z długotrwałym działaniem oraz ciągłym nagrzewaniem urządzenia. (3) Niewłaściwe dociskanie śrub łączących w miejscu połączeń. Część montażystów lub personelu konserwacyjnego uważa, że im mocniej dokręcone są śruby łączące przewody, tym lepiej; jednak w rzeczywistości tak nie jest. Szczególnie w przypadku szyn aluminiowych, których współczynnik sprężystości jest niewielki – gdy nacisk nakrętki osiągnie określony krytyczny poziom, a materiał charakteryzuje się słabą wytrzymałością, dalsze nadmierne zwiększanie nacisku może doprowadzić do częściowej deformacji i uniesienia powierzchni styku, jednocześnie zmniejszając powierzchnię styku, co z kolei zwiększa opór styku i wpływa na jakość połączenia przewodnika. Dodatkowo, przewodność wybranych materiałów przewodników nie spełnia wymagań, a większość z nich charakteryzuje się niedostateczną czystością surowców użytych do produkcji przewodów. (4) Inne czynniki występujące na miejscu, np. nieprawidłowy proces montażu i konserwacji – na przykład podczas obróbki, łączenia i montażu szyny, powierzchnia styku szyny nie jest odpowiednio przygotowana, nierówna, nieregularna, nieposmarowana specjalną smarownicą elektryczną itp., co skutkuje zmniejszeniem efektywnej powierzchni styku, wzrostem oporu styku i jego nagrzewaniem.